بی موضوع

آخه دلم گرفته. همیشه عادت داشتم دلم میگرفت مطلب می نوشتم.

04.gifحالا اومدم اینجا بنویسم

(پرهای شکسته ام را کسی التیام نبخشید

                                                        و از درد پرهای شکسته ام .مُردم

مُردم و با بی تفاوتی آدم ها دفن شدم

                                         در حسرت یک نگاه.......)

این شعر نو بالا اگه بشه اسمش را گذاشت شعر (با پوزش از جامعهء ادبی) مال زمان بچگی هامه که نوشتم ؛اون موقع یعنی ۶سال پیش؛وقتی که دلم میگرفت دفترم را باز میکردم و هرچی تو دلم بود را اون تو می نوشتم و بعد راحت به زندگی ام میرسیدم.....

ولی الان هرچی مینویسم تموم نمیشه؛آخه از هر کدوم بنویسم یکی را جا میندازم.

میگن اینها مشکلات بزرگ شدنِ... و اگه میدونستم هیچوقت بزرگ نمیشدم؛

حرفام تکراری شده؛ هزاران نفر قبل منم این حرفهارو زدن و افسوس دوران کودکیشون را خوردن که به تندی گذشت بدون لذت..... البته من دوران کودکی ام عالی و کامل بود هیچ وقت هم نخواستم برگردم فقط دلم تنگ شده برای دل تنگی های شیرین اون موقع و وقتی با الان مقایسه میکنم لبخند روی لبم میاد....

الان مهمترین عامل دلتنگیم مریم جونِ؛ خواهر بزرگترم که ایران نیست؛

برای بهنام دوماد گلمون که اونم پیش مریم.....

و مهمتر از همه برای آرین که هنوز ندیدمش(البته عکساشو دیدم) و دلم میخواست اینجا بود تا بغلش میکردم تا بخوابه11.gif قربونش بشم خیلی ماهه؛ اولین خواهرزاده و اولین نوه ما میشه؛ خیلی دوستش دارم

                                        همین

                                                 فقط زندگی سخت نیست اگه ما سخت نگیریمش

/ 3 نظر / 8 بازدید
مرجانه

سلام . اميدوارم حالت خوب باشه . برات آرزوی موفقيت ميکنم. شاد باشی .

بوف

رد می شدم ادامه بده قشنگ می نويسی

مريم (آرين)

خيلی قشنگ نوشتی عجب شعری بود خواهر هنرمند من